Patron szkoły
Patron ZS Dąbrowa Chełmińska - Celestyn Kamiński
Celestyn Kamiński urodził się 13 listopada 1894 roku w Dębieniu, wsi położonej w gminie Rybno w powiecie działdowskim. Brał udział w I wojnie światowej. Jako poddany państwa pruskiego został 18 czerwca 1915 roku powołany do armii niemieckiej, w której służył do września 1918 roku. Następnie, od 1 października 1918 roku, rozpoczął służbę w Wojsku Polskim.
Po zwolnieniu z wojska w stopniu kaprala rezerwy został skierowany do pracy w szkolnictwie. Nominację na stanowisko drugiego nauczyciela w szkole w Dąbrowie Wybudowanie otrzymał 18 czerwca 1919 roku.
W kwietniu 1920 roku Celestyn Kamiński został przeniesiony do pracy w szkole w Dąbrowie Chełmińskiej. Nie dane mu było jednak długo tam nauczać. Wybuch wojny polsko-bolszewickiej sprawił, że 20 lipca 1920 roku zgłosił się jako ochotnik do obrony Ojczyzny. Został skierowany do jednostki rezerwowej stacjonującej w Bydgoszczy, która nie brała bezpośredniego udziału w zwycięskiej Bitwie Warszawskiej.
Gdy bezpośrednie zagrożenie dla kraju minęło, Kamiński wystosował do Inspektora Szkolnego w Chełmnie list, datowany na 4 października 1920 roku. Pisał w nim:
„Jestem jeszcze przy baterii zapasowej 15 Pułku Artylerii Polowej w Bydgoszczy. Pełnię funkcję kierownika oświatowego, zajmuję się działalnością propagandową oraz udzielaniem wiadomości o Polsce, o tym, jak ją wspierać, bronić i pracować nad kształtowaniem postaw wśród 13 tysięcy ludzi. Jest to niewątpliwie zaszczyt, ale zarazem bardzo odpowiedzialne zadanie. Wobec faktu zwolnienia kilku starszych i młodszych roczników wydaje mi się, że Ojczyzna nie znajduje się już w tak wielkiej potrzebie. W takim razie naszym najwłaściwszym miejscem jest szkoła.”
21 października 1920 roku Celestyn Kamiński został bezterminowo zwolniony z obowiązków wojskowych i powrócił na inny front walki – front szerzenia polskiej oświaty. Tego samego dnia objął stanowisko pierwszego nauczyciela w dwuklasowej szkole w Dąbrowie Chełmińskiej. Po uzupełnieniu wykształcenia pracował tam nieprzerwanie przez całe dwudziestolecie międzywojenne, aż do 1 września 1939 roku. Był najdłużej pracującym kierownikiem szkoły i nauczycielem w gminie.
Szkoła w Dąbrowie Chełmińskiej, mieszcząca się w budynku wzniesionym w 1875 roku, posiadała dwie sale lekcyjne. W latach 1920–1923 funkcjonowały w niej równolegle dwie placówki: szkoła polsko-katolicka oraz niemiecko-ewangelicka. Część ludności niemieckiej nie mogła pogodzić się z faktem, że stanowisko pierwszego nauczyciela objął Polak.
W kwietniu 1922 roku Celestyn Kamiński poślubił Stefanię Hanelt, nauczycielkę ze szkoły w Dąbrowie Wybudowanie. Oboje wykazywali się dużym taktem i rozwagą, łagodząc napięcia oraz konflikty występujące w lokalnym środowisku. Cieszyli się powszechnym szacunkiem mieszkańców i aktywnie angażowali się w działalność oświatową, kulturalną oraz społeczną.
O ogromnym autorytecie i zaangażowaniu Celestyna Kamińskiego świadczą liczne funkcje, które pełnił w życiu publicznym. Był między innymi:
- referentem oświatowym i sekretarzem Związku Strzeleckiego (od listopada 1932 r.),
- referentem oświatowym Towarzystwa Powstańców i Wojaków,
- opiekunem Szkolnego Koła Ligi Ochrony Powietrznej i Przeciwgazowej (od 1932 r.),
- opiekunem i sekretarzem drużyny harcerskiej,
- członkiem Legionu Młodych,
- zastępcą prezesa Ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego w gminie,
- członkiem Rady Gminy i przewodniczącym komisji rewizyjnej (od 1928 r.),
- przewodniczącym Rady Szkolnej Mniejszości (od 1928 r.) oraz skarbnikiem kasy szkolnej (od 1933 r.),
- przewodniczącym Konferencji Rejonowych (od 1928 r.).
Cieszył się ogromnym zaufaniem społecznym i był jedną z najważniejszych postaci życia publicznego w Dąbrowie Chełmińskiej.
Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 roku, ponownie zgłosił się jako ochotnik do Wojska Polskiego. Do Dąbrowy Chełmińskiej powrócił 16 października 1939 roku. Już następnego dnia został aresztowany przez Niemców. Po kilkunastodniowym pobycie w więzieniu w Chełmnie został wywieziony do Małego Czystego, gdzie został zamordowany.
Oddał życie za Ojczyznę – Polskę.